3.

Wydaje mi się, że chyba każda dziewczyna ma przyjaciela chłopaka. Taki przyjaciel jest potrzebny, może pomóc zrozumieć innych chłopaków, ale czasami z takiej przyjaźni może zrodzić się coś więcej. Ja także mam przyjaciela, przyjaciółmi jesteśmy już dobre 3 lata, jak nie więcej. Przed świętami się coś wydarzyło. Poczułam się kochana i sama kochałam, ale on po jakimś czasie napisał mi, że boi się o przyjaźń i że nic z tego nie będzie. Jedna koleżanka mówiła mi, że D powiedział jej, że chciał zapomnieć tylko o innej, druga że do mnie coś czuł, ale chce być z tamtą (W). A mój drugi przyjaciel (P) i zarówno przyjaciel D, powiedział mi, że W to tylko ściema i że D, chce żebym była zazdrosna, a mojej kuzynce (K) powiedział, że D nadal się we mnie, jak on to ujął, buja. Ja nie wiem czy w to wierzyć, bo przecież to byłoby nienormalne, takie komplikowanie tego wszystkiego. Nasza przyjaźń nie wiem, czy się popsuła, czy też nie, ale na pewno jest inaczej niż przed tym, gdy ,,coś” się wydarzyło. Nie wiem, czy to „coś” było warte naszej przyjaźni, ale to nie ja w końcu zniszczyłam, nie ? Teraz już nie chcę się w nic angażować, bo jak człowiek się angażuje, to mu bardziej zależy, a im więcej mu zależy, tym więcej traci. A innym radzę się zastanowić zanim podejmą jakąś decyzję, bo potem może być za późno na odwrót.